خستو

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (اِخ) نام یکی از اکابر چین (برهان قاطع) (شرفنامهء منیری) (فرهنگ جهانگیری) (ناظم الاطباء) : به چین مهتری بود خستوی نام دگر سرکشی بود زنگوی نام فردوسی (از فرهنگ جهانگیری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر