«لغت نامه دهخدا»
[خَ تَ / تِ مَ] (ص مرکب)رنجور بیمار دردمند : دو هفته برآمد برآن خسته مرد بپیوست و برخاست از رنج و درد فردوسی|| مجروح جراحت برداشته جریح : همی رفت خون از تن خسته مرد لبان پر ز باد و رخان لاژوردفردوسی.