«لغت نامه دهخدا»
[خَ طَ] (ص مرکب) آنکه طبع پست دارد پست طبیعت بی اصل : خس طبع را چه مال دهی و چه معرفت بی دیده را چه میل کشی و چه طوطیا خاقانی.