خشا

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع اِ) کشت سیاه و تباه (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر