«لغت نامه دهخدا»
[خَ شَ بی یَ] (اِخ) خشبیه یا سرخابیه اصحاب سرخاب طبری از فرق زیدیه اند که به کمک مختاربن ابی عبید ثقفی خروج کردند و چون سلاحی جز چوب (خشب) نداشتند به این اسم خوانده شده اند و بعضی گفته اند که چون ایشان چوبهء داری را که زیدبن علی بر آن آویخته شد حفظ کرده بودند به این اسم خوانده شده اند (از خاندان نوبختی ص 255 ) در بیان الادیان راجع به به این قوم چنین آمده است: خشبیه یکی از پنج فرقهء شیعهء اولی باشند برای اطلاع بیشتر دربارهء این قوم به مفاتیح العلوم ص 21 و بحارالانوار ج 11 ص 228 و منهاج ج 1 ص 8 رجوع شود.