خشت باد

«لغت نامه دهخدا»

[خِ] (اِ مرکب) بادزن کلان که به حلقه های سقف و غیره آویزند و این در ولایت هندوستان مرسوم است و هر دو را به عربی مروحه خوانند و این از اهل زبان به تحقیق پیوسته (آنندراج) بادزن مروحهء کلان (از ناظم الاطباء) بادکش (یادداشت بخط مؤلف) : کجا بر در خانه ای ایستاد که چشمش نزد طعنه بر خشت باد قدسی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر