«لغت نامه دهخدا»
[خِ تِ پُ تَ / تِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آجر، آجُرَّه، آگور (یادداشت بخط مؤلف) قِرمید (دهار) طوب (منتهی الارب) مقابل خشت خام چون خشت خام را در کوره گذارند و حرارت دهند پخته شود این خشت پخته را آجر می نامند : با سنگ و خشت پخته ریخته کردند (تاریخ بیهقی) بفرمان او این پل را از خشت پخته ساختند (تاریخ بخارای نرشخی) عقرب ندانم اما دارد مثال ارقم از رنگ خشت پخته سنگ رخام و مرمر خاقانی طاباق، طابق؛ خشت پختهء کلان (منتهی الارب).