خشتچه

«لغت نامه دهخدا»

[خِ چَ / چِ] (اِ مصغر) خشت کوچک خشتک || پارچهء چهارگوشه ای که در زیر بغل جامه دوزند (از ناظم الاطباء) (از برهان قاطع ||) سونچه سوژهء پیراهن و جبه (از فرهنگ اسدی نخجوانی) بغلک (یادداشت بخط مؤلف) : بجای خشتچه گر شصت نافه بردوزی هم ایچ کم نشود گند زشت آن بغلت عمارهء مروزی || پارچهء چهارگوشه ای که میان تنبان دوزند (از ناظم الاطباء) (یادداشت مؤلف) خِشتَک || آینهء زانو (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر