خشت خشت

«لغت نامه دهخدا»

[خِ خِ] (اِ صوت)خش خش و آن صوت کاغذ و جامه و غیر آن است : خشت خشت موش در گوشش رسید خفت مردی شهوتش کلی رمید مولوی (مثنوی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر