«لغت نامه دهخدا»
[خِ خِ] (اِ صوت)خش خش و آن صوت کاغذ و جامه و غیر آن است : خشت خشت موش در گوشش رسید خفت مردی شهوتش کلی رمید مولوی (مثنوی).