خشت خشک بر آب افکندن

«لغت نامه دهخدا»

[خِ تِ خُ بَ اَ کَ دَ] (مص مرکب) کردن بدی و کاری که اصلاح آن میسر نباشد (یادداشت بخط مؤلف) : بدانست بهرام کان بود زشت به آب اندر افکنده شد خشک خشت پشیمان شد و بند از او برگرفت ز کردار خود دست بر سر گرفتفردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر