«لغت نامه دهخدا»
[خِ زَ] (نف مرکب) خشت مال قالب دار آنکه خشت می سازد به قالب (یادداشت بخط مؤلف) کس که خشت می سازد (از ناظم الاطباء) ملبن (دهار) لَبّان : غلام آبکش باید و خشت زن بود بندهء نازنین مشت زنسعدی (گلستان ||) آنکه جنگ کند به خشت و زوبین (شرفنامهء منیری) تیرانداز (ناظم الاطباء) خشت انداز زوبین انداز.