«لغت نامه دهخدا»
[خِ تِ سَ رِ خُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خشتی که بر خم گذارند و دهان خم بدان بندند و این از اهل زبان بتحقیق پیوسته (آنندراج) : شد مدتی که خشت سرخم کتاب ماست موج شراب سرخی سرهای باب ماست (از آنندراج).