خشت و گل

«لغت نامه دهخدا»

[خِ تُ گِ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) خشت خام خشت ناپخته( 1) -امثال: کار دل است نه کار خشت و گل؛ بامری دلباختن بیحد و بی دلیل ( 1) - این ترکیب عطفی در حقیقت از اتباع بوده و خشت و گل را می رساند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر