«لغت نامه دهخدا»
[خِ فَ] (ع اِ) آهوبچهء ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتار آمده (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) خَشفَه خُشفَه.