«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (ص) خشک اندام لاغر نزار سخت نحیف( 1) (یادداشت بخط مؤلف) : تو چنین فربه و اکنده چرائی پدرت هندوی بود یکی لاغر و خشکانج و نحیف لبیبی ( 1) - در فرهنگ ناظم الاطباء این کلمه بکسر نون نیز ضبط شده است خُشکانِج و بمعنی: اینکه از لاغری پوستش به استخوان چسبیده باشد و بدنش سخت و خشک بود.