«لغت نامه دهخدا»
[خُ اَ] (اِ مرکب) نخود، ماش، عدس، باقلا و امثال آن را گویند (برهان قاطع ||) آن قسمت از توابین که خشک است چون فلفل و دارچین و زیره نه تر چون پیاز و سیر افحاء (دستوراللغه) خشک ابزار خشک اوزار( 1 ||) خاگینه (آنندراج) ( 1) - ظاهراً معنی صحیح خشک افزار همین معنی ثانوی است و معنی اول را صاحب برهان قاطع بحدس از معنی ثانی گرفته است.