ابیلی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لی ی] (ع ص، اِ) اَبیل. سر زاهدان نصاری :
و ما ابیلیّ علی هیکل
بناه و صلَّب فیه و صارا.(از جوالیقی).