«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ص مرکب) (از اَپ، بمعنی پس + رُاَن، بمعنی جهت و سوی) افارون. بد. متنزل (؟). آنکه پس رود (؟). مقابل فرارون، خوب. رجوع به فیرون و فرارون شود.