اپولو

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (لاتینی، اِ)(1) عنوانی است کاهنانی را که در روم مأمور تهیه و ترتیب قربانیها و ولائم مخصوص خدایان بودند. عدّهء ایشان از سه تجاوز نمیکرد و این مقام از سال 556 رومی (198 ق. م.) ایجاد شد و از آن زمان ظاهراً این وظائف از پنتی فکسها سلب شده بود. برخی از مورخین نوشته اند که سیلا سردار و دیکتاتور معروف روم عدهء اِپولوها را بهفت رسانید. (از ترجمهء تمدن قدیم).
(1) - Epulou.