اپیخارم

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) یکی از شعرا و حکمای قدیم یونان. او در 450 ق. م. در جزیرهء قوّ(2)متولد شد و سپس بشهر سوراقوسا(3) در صقلیه رفت و بدانجا اقامت گزید و او اول کس است که منظومه های مضحک سرود و دو حرف ث و خ را بحروف یونانی اضافه کرد. پاره ای از آثار او جمع و نشر شده است و نیز در باب فلسفه و افکار مخصوص وی کتبی نوشته اند.
(1) - Epicharme.
(2) - Koo (Cos).
(3) - Syracuse.