«لغت نامه دهخدا»
[اَ نُضْ ضَ] (ع اِ مرکب)سنگ گازران. (مهذب الاسماء). || سنگ بزرگ بر سر چاه که از چغزلاوه گرفتن پای بر آن لغزد. || سنگی بزرگ که پاره ای از آن درون چاه و پاره ای بیرون باشد. || تالاب.