«لغت نامه دهخدا»
[اُ رُ] (ص نسبی) اُتْرُجیّه. برنگ اُترُج. || (اصطلاح طب) رنگی از رنگهای قارورهء بیمار. || قسمی از یاقوت که برنگ اترج باشد. (الجماهر بیرونی).
