اتقیاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَتْ] (ع ص، اِ) جِ تقیّ. پرهیزکاران. ترس کاران : عالم عادل مؤید مظفّر منصور ظهیر سریر سلطنت و مشیر تدبیر مملکت کهف الفقراء ملاذالغرباء مربی الفضلاء محب الاتقیاء افتخار آل پارس فخرالدوله... (گلستان).