«لغت نامه دهخدا»
[اَتْ تِ بِ] (اِ مرکب) (به لهجهء مازندرانی از اَته، یگانه و یکتا + برار، برادر) بمزاح، مازندرانئی خشن؛ یعنی خشن از مردم مازندران.
