«لغت نامه دهخدا»
[اِتْ تیا] (ع مص) اتئاد. آهستگی کردن. (تاج المصادر بیهقی). آهستگی نمودن. یقال: اتّئد فی امرک؛ ای تثبت. (منتهی الارب).
