اثینیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نی یَ] (اِخ) صورتی از نام آطن. اثینه. (تاریخ الحکماء قفطی ص 25، 265، 309) (عیون الانباء ابن ابی اصیبعه ج 1 ص 43): انه [ کرسفس ] یعلمهم [ اصحاب المظلّه ]فی رواق هیکل مدینه اثینیه مدینه الحکماء بارض یونان. (تاریخ الحکماء ص 265).