اج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ / اُ](1) (اِ) مطلق کدو را گویند خواه کدوی قلیه و خواه کدوی قلیان و خواه کدوی عسل یا سرکه باشد.(2) (برهان قاطع). || کدوی تنبل.
(1) - در بعض نسخ برهان.
(2) - مقصود کدوی مجوفی است که در آن سرکه یا عسل کنند.