اجاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَجْ جا] (اِ) بلغت هندی درختی است برگش از برگ چنار پهن تر و شکوفهء آن چون ریسمانهای سرخ گره زده آویخته و بارش شبیه به هلیله و چوبش در آتش نسوزد و چون دو درهم بیخ او را نیم کوب بجوشانند و با دو درهم نبات با شهد بنوشند جهت گشادن بول بسیار آزموده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر