احیان

«لغت نامه دهخدا»

[اَحْ] (ع اِ) جِ حین. وقتها. زمانها :
کنون معشوق و می باید نوای چنگ و نی باید
سرود و رود کی باید جز این وقت و جز این احیان.
لامعی.
ج، احایین.