اختر پی افکندن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ پَ / پِ اَ کَ دَ](مص مرکب) فال زدن. تفأل کردن :
چو آن پوست بر نیزه بر دید کی
بنیکی یکی اختر افکند پی.فردوسی.
و رجوع به اختر شود.