«لغت نامه دهخدا»
[اَ تَ رِ نِ] (اِخ) کنایه از مشتری و عطارد. (مؤید الفضلاء) (برهان قاطع) : مرا از اختر دانش چه حاصل که من تاریکم، او رخشنده اجزا. خاقانی.