اخترشمر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ شُ مَ] (نف مرکب)ستاره شناس. ستاره شمار. منجم. احکامی :
خداوندا نداند کرد حکم طالع قدرت
اگر خورشید اسطرلاب چرخ اخترشمر گردد.
مختاری.