«لغت نامه دهخدا»
[اَ تَ فَ / فِ] (نف مرکب)فتالنده و فشاننده و نثارکنندهء اختر : پیش عکس تاج تو شمع هوا گوهرپرست زیر پایه یْ دست تو دست سپهر اخترفشان. فرخی.