اخره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ / اُ خَ رَ] (ع ق، اِ) سپس: جاء اَخره و جاء اُخرَه و جاء بأخَرَه؛ آمد پس از همه. ماعرفته الا باخره؛ نشناختم او را مگر پس از همه. (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر