اخساف ظبیه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فُ ظَبْ یَ] (اِخ)موضعی است بمکه خارج حرم. قیس بن ذُرَیح گوید:
فمکهُ فالاخسافُ اخسافُ ظبیهٍ
بها من لَبینی مُخرف و مرابعُ.
(ضمیمهء معجم البلدان).