اخطف

«لغت نامه دهخدا»

[اَ طَ] (ع ص) اخطف الحشا؛ باریک شکم. (منتهی الارب). || (ن تف) نعت تفضیلی از خَطف. رباینده تر: اَخطَفُ مِن قِرِلی(1).
(1) - Curlis.