«لغت نامه دهخدا»
[اَ زَ / زِ] (اِ) اَخکوژه. اخکوبه. اخکوچه. تکمهء کلاه و جامه. || چوبی که نساجان کرباسی را که بافند بدان پیچند و آنرا بعربی منوال گویند. (شعوری). || خرمای خام. (شعوری).