ادفنش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فُ] (اِخ)(1) دمشقی در نخبه الدهر (چ لیپزیک ص 260) آرد: فملک ملوک الافرنج یسمی اَدفُنش و سکناه برشلونه(2) و فی مملکته ثلاث عشره ارضاً تشتمل علی المدن و الحصون المنیعه والنواحی العریضه الوسیعه. و ناشر کتاب مراد از ادفنش مذکور را الفونس(3) پادشاه فرانسه دانسته است. (نخبه الدهر ص XY). رجوع به ادفونس و اذفونش شود.
(1) - Alphonse.
(2) - Barcelone.
(3) - Alphonse.