ادیون

«لغت نامه دهخدا»

[اَدْ / اِدْ] (اِ) ادیان. (جهانگیری). بمعنی ادیان است که چاروای دونده باشد. (برهان قاطع). چارپای دوندهء فربه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر