اذآب

«لغت نامه دهخدا»

[اِذْ] (ع مص) ترسیدن. (منتهی الارب). || گیسو ساختن کسی را: اذآب غلام؛ گیسو ساختن پسر را.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر