ارحاء

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ رحی، بمعنی سنگ آسیا. (آنندراج). || دندانهای آسیا. طواحن. || قبائلی که هر یک بنفسه مستقل و مستغنی از دیگرانست. (مفاتیح العلوم).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر