اریض

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع ص) مرد متواضع سزاوار خیر. || فربه: جدی اریض؛ بزغالهء فربه. (منتهی الارب). || پاک. (آنندراج). || پهناور. (منتهی الارب). پهن و فراخ.
- عریض اریض؛ از اتباع است یعنی ثانی بمعنی اول است و به این معنی بدون اول نمی آید. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر