اسلع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (اِخ) ابن قطاف الطهوی. شاعری است و او راست:
فداء لقومی کل معشر جارم
طرید و مخذول بما جرّ مسلم
هُمُ افحموا الخصم الّذی یستقیدنی
و هم فصموا حجلی و هم حقنوا دمی
بأیدٍ یفرّجن المضیق و السن
سلاط و جمع ذی زهاء عرمرم
اذا شئت لم تعدم لدی الباب منهمُ
جمیل المحیا واضحاً غیر توأم.
(البیان و التبیین چ سندوبی ج1 ص156).