اسی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سی ی] (ع ص) مداواشده. دواکرده. معالجه پذیرفته. مأسوّ. (منتهی الارب). || پژمان. (نصاب الصبیان) (غیاث). اندوهگین. (غیاث). محزون. غمگین. || (اِ) اثر و نشان سرا. بقیه ای از خانه و متاع ردیّخانه.
اسی.
[ اِ / اُ سا ] (ع اِ) جِ اِسوه و اُسوه.