هزیله

«لغت نامه دهخدا»

[هَ لَ] (ع اِمص) اسمی است مشتق از هزل، مانند شتیمه از شتم. (اقرب الموارد). || لاغری. ثم فشت الهزیله فی الابل. ج، هزائل، هَزْلی. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر