«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع ص) شاه هشوش؛ گوسپند بسیارشیر. (از منتهی الارب). ثارّه باللبن. || ناقه هشوش؛ شتر بسیارشیر. (از اقرب الموارد).