هشیاربخت

«لغت نامه دهخدا»

[هُشْ بَ] (ص مرکب)بیداربخت. خوشبخت. کامیاب. موفق :
وز آنجا خروشی برآورد سخت
که ای پور سالار هشیاربخت.فردوسی.