هفت اختران

«لغت نامه دهخدا»

[هَ اَ تَ] (اِ مرکب)(1)هفت اختر. هفت سیاره. هفت کوکب :
گشایندهء راز هفت اختران
ولایت خداوند هشتم قران.نظامی.
شمسهء نه مسند هفت اختران
ختم رسل، خاتم پیغمبران.نظامی.
رجوع به هفت اختر شود.
(1) - این ترکیب از مواردی است که به خلاف قیاس معدود در آن جمع بسته شده است و از نوادر استعمالات فارسی است.