«لغت نامه دهخدا»
[هَ کَوْ وَ] (ع ص) جای درشت سخت. || جای آسان نرم. || فربه. || مرد شوخ چشم بی باک شتاب زده. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
