هلال صابی

«لغت نامه دهخدا»

[هِ لِ] (اِخ) هلال بن مُحَسِّن بن ابراهیم. کاتب و مورخ بغدادی متوفی به سال 448 ه . ق. جد و پدر او از صابئین بودند و او در پایان عمر اسلام آورد. او راست: «الوزراء»، «ذیل تاریخ ثابت بن سنان»، « غررالبلاغه»، «رسوم دارالخلافه»، «کتاب الکتاب»، «السیاسه»، «الاماثل و الاعیان». (از اعلام زرکلی).